Sunday, July 20, 2008

Жимс-3

Энэ хооронд Даваагийн гэрийнхэн хөдөөний хүмүүстэй хамтран дахин бүтэн өдөржин хайгаад юу ч олсонгүй. Шүрээ ээжтэйгээ хамт эрэлд оролцож буй хүмүүст цай хоол хийж өнжив. Эрэлд оролцогсод үндсэндээ 15 км тойрогт бүрэн хайгаад ямар ч ул мөр ололгүй буцаж ирцгээжээ. Энэ нь Алимаагийн туулсан замын талд ч хүрэхгүй газар шүүдээ.
Орой нь эрлийнхэнийг амраагаад маргааш нь өдөр үргэлжлүүлэх шийдвэрт хүрцгээв. Харин Даваа Эрдэнэт рүү буцаж эцэг эхэд нь дуулган, томоохон эрлийн баг олж ирэхээр мориор Ингэттолгой явжээ. Шөнөжин явсаар үүрээр сумын төв орж, танилынхаа машинаар Эрдэнэт рүү гарсанаар үдээс өмнөдөө багтаж очив. Гамшигт мэдээг сонссон Алимаагийн эцэг эх сандралдан бөөн л юм болцгоожээ. Тэд хамтдаа хөөцөлдсөөр аврах багийн нэжгээд хүнтэй, үйлдвэрийн том даргын сойлттой байлгадаг, яаралтай ажилд унадаг нисдэг тэргийг хүртэл гаргуулж чаджээ.
Ингээд үдээс хойш оройхон Даваа Алимаагийн эцэг эх, зарим нэг найз нөхөдтэй машинаар эргэн гарч, аврах багийнхан нисдэг тэргээр охины алга болсон газар луу хөдөлжээ. Онгоцны түлшний үнийг Даваа болон Алимаагийн эцэг эх хамтран төлөхөөр болж, ямарч байсан 30км тойрогт нислэг хийлгэхээр тохирсон нь дахин маш том алдаа болов. Алимаа аль хэдий нь энэ тойргоос гараад явсан билээ.
Алимаа ямар нэгэн амьтны амьсгаадах шиг, хэржигнэн хүн хурхирч буй мэт чимээнээр сэрвэл гадаа харанхуй суугаагаар унтасан бие нь хөшиж, хөл нь бадайран хөдөлж чадахгүй байлаа. “Гахай ч юм уу” гэж бодсоноо “энэ хавьд тэжээмэл гахай байхгүй биз, лав зэрлэг гахай байх, гахай аюултай гэж хаа нэгтээ сонссон санагдана” гэж бодсоноо айхдаа чив чимээгүй хяран суулаа. Амьтан хачин дугарч, нэг биш бололтой хоорондоо ярдаглалцан зодолдох ч шиг хачин чимээ гарч байснаа холдон олдов. “Ашгүй холдлоо, ёоох” гэж санаа амарсан тэрээр баруун хөлөө алгуур хөдөлгөн жийж урдаа овоолсон өвсөн доогуур хийлээ. Гэтэл хөл нь нэг зөөлөн хүнд юманд тултал нэг амьтан хүр хар хийн босож хөлийг нь хатуу юмаар өвдтөл цохилоо.
-Аааааааааааааааааааааааааааааа ёооооёооооооооо гэж орилон хөлөө татаж авлаа. Шагай нь янгинан, хөл нь тэсэхүйеээ бэрх өвдөж, яг юу хөл рүү нь ингэж цохисоныг ч ойлгосонгүй. Дэмий л гартаа тааралдсанаа шүүртэл дэргэдээ тавьсан бидоноо барьж аваад ухасхийн бослоо. Овоолсон өвсөө түлхэж тараагаад босон харайж модны ховилоос гарвал үүр үл мэдэг гэгээрч байх бөгөөд нэгэн хар амьтан гэрийн үүд хойморийн зайтай зогсож байв. Алимаагийн үс нь босох шиг болж орилох гэтэл дуу нь гарсангүй. Дотроо энэ амьтанг айлгаж үргээхгүй бол өөр лүү нь одоо дайрах нь гэсэн бодол зурсхийлээ. Өөрийгөө яагаад дуугарч чадахгүй байгааг ч ойлгоогүй тэрээр бидоноороо мод саван балбаж гарав. Бидоны дүн дан дон гэсэн чимээнээс жийрхсэн тэр амьтан модон дундуур бөмбөгнөн алга боллоо.
Хэсэг сааталд орсон Алимаа доош суун өвдгөө тэврэн уйллаа. Одоо бол чадах юм нь л энэ шүү дээ. Буцаж ховилдоо орохоор өндийх гэтэл баруун хөл нь гишгэх аргагүй өвдөж буцаж суун мөлхөсөөр модны ховилд эргэн орлоо. Тарааж хаясан өвсөө цуглуулах ч тэнхэл байсангүй. Бүрэн гэгээ орохыг хүлээхээр шийдлээ. Баруун хөлөө шагайгаараа өвдөхийг мэдэрч, гараараа барьж үзвэл их л хөндүүр байхаас цус гарч барьсан нь үгүй бололтой. Харин өмссөн пүүз нь салбайгаад нэг л хачин. Шагайгаа барьж өвдөхийг нь намжааж байгаад хөлөө хөдөлгөж үзвэл хугарч бэртээгүй бололтой хөдөлж байв. Шагайг минь л гэмтээчихэв үү дээ гэж бодоод нар мандахыг хүлээхээр шийдэв. Хэсэг дугхийгээд сэрвэл нар гарч өглөө болсон боловч тэнгэр бүүдгэр бүрхэг байлаа. Хөлөө хартал пүүзнийх нь ул ямар нэгэн хурц юманд огло татагдаад дундуураа хуваагдан салаад өлмий, өсгий дээрээ санжигнаж байв. Харин хөл нь шархдаж гэмтээгүй ч шагай нь булгарсан бололтой памбайж хавджээ. Ховилоосоо мөлхөн гарч эргэн тойрноо харвал өчигдөр орой өвс түүхэд зүв зүгээр байсан газрыг хөрсийг нь эргүүлээд хаясан байв. Энэ нь зэрлэг гахай өвсний үндэс ухаж газар хадарсан нь байжээ. Алимаа урд нь ийм юм үзээгүй учир тухайн амьтан юу болохыг ч төсөөлсөнгүй, хөлийг нь хадрахад муу пүүз нь түрүүлж өртөн аврсаныг ч ойлгосонгүй. Тээршаан хаячих дөхсөн бидон нь аминд орсоныг л ухаарлаа.
Цааш явахаар бослоо. Хөлөө алгуур гишгэж үзвэл шагайгаараа янгинан өвдөж байв ч алхаж болмоор санагдав. Тулдаг модоо хайж олоод гол руу алхлаа. Өчигдөр цэврүүтсэн зүүн хөл нь хорсож, баруун шагай нь янгинах авч шүд зуун эндээс л холдохгүй бол ямар нэгэн араатны хоол болоход ойрхон байгааг ойлгожээ. Түүнд буцах тухай ямар ч ойлголт байсангүй. Нэг газраа удаан байвал аюултай юм байна гэсэн бодол л түүнийг эзэмдэнэ. Тэгэхээр гол уруудаад алхаад байх л зөв санагдав. Ингэхэд мод сийрч, гол өргөсөөд байгаа учир заавал айл амьтан таарах ёстой гэж бодно. Ингээд үдээсээ тайлж пүүзнийхээ салбайсан улан доогуур нь оруулан үдвэл арай дээр болов. Голын уснаас ууж аваад алхалаа. Зугуухан алхах тусам хөлнийх нь өвчин гайгүй болж байгаа мэт санагдсанд урамшин гол дагасан зөрөг замаар орж уруудав.
Нар дээр хөөрсөн бололтой, бүрхэг тэнгэрийн цаана бүүдийнэ. Хэсэг яваад амрахгүй бол хоёр хөл нь өвдөж, үнэхээр хурдан явах аргагүй байлаа. Гэхдээ цагт ойролцоогоор 3 км алхсан гэж бодвол бараг 9 км явжээ. Гэдэс нь өлсөх нь ихсэж уснаас өөр юмгүй ходоод хоол нэхэн хоржигноно. Гол руу орж мойл, хааяа олддог долоогоно (нэрийг нь мэдэхгүй улаан жимс түүж идсэн гэснийг бодвол долоогоно байх гэж бодов) түүж идэв.
Цааш хэсэг явтал том том сүглийсэн шувууд сууж байхыг хараад айсхийн холуур тойрохыг хичээлээ. Том шувууд ямар нэгэн том амьтны сэгэн дээр цугларчээ. Доохнуур нь өнгөрөхтэй зэрэгцээд муухай өмхий үнэртэв. Тэрээр чоно нохойд л бариулсан амьтаны сэгэн дээр бүргэд гэдэг шувуу нь ирдэг юм байхдаа гэж бодон алсуур өнгөрлөө. Алимаа охин тас хэмээх энэ агуу том шувууг анх харсан нь энэ бөгөөд бүргэд гэдэг шувуу сэг зэм иддэггүй гэдгийг ч төсөөлөхгүй нэгэн билээ. Бас энэ сэг бол ОХУ-аас хил зөрчин орж ирдэг хулгайн анчдын алаад эвэр, чив гэх мэт үнэ хүрдэг зүйлсийг нь аваад, даахын хэрээр хоёр гуяыг нь аваад явсан хангал буга байжээ.
Алимаа хоёр хөлийнхөө өвчинг тэвчин чадан ядан явсаар энэ өдөр бараг 15 км явжээ. Нийтдээ анх төөрсөн газраасаа даруй 50 км холдсон гэсэн үг. Дахин шөнө болохоос өмнө айл амьтан, хүний бараа харахгүй бол яанаа? Өнөө шөнө бас ямар аюул тохиолдох бол гэж бодохоос үстэй толгой нь босох мэт болно. Гэхдээ анх төөрсөн шөнийг бодвол арай л зоригтой болжээ. Юуны туханд хүрэлгүй уйлаад байх нь багасаж. Нулимс минь барагдаа юм болов уу гэж өөрийгөө гайхаж явав. Бүтэн өдөржин явсанд хоёр хөл нь өвдөхийн зэрэгцээ гахайнд хадруулсан пүүз нь урагдаж салмайгаад осолдохгүй хөлөнд нь жийрэг болох ажээ. Ороож уясан үдээс нь ч салмайгаад хариугүй тасрах нь. Гуталгүй болвол нүцгэн хөлөөрөө хэр хол явахыг төсөөлөх аргагүй. Тэрээр харуй бүрий болохоос өмнө хоноглох эвтэйхэн газар олж, бас хучих өвсөө зулгаах гээд хүндхэн ажилтай билээ. Нар ч жаргаж байх шиг, бүрхэг тэнгэр улам бүүдийж эхлэв. Гэнэт чихэнд ямар нэгэн моторын дуу сонсогдох шиг болоход амьсгаагаа түгжин чагнавал их л алсад нисдэг тэрэгний дуу сонсогдоод өнгөрлөө. “Намайг хайж байгаа юм болов уу? За аль ямар хэргээр онгоц нисэхийг хэлж бардаг юм. Харин манай аав ээжид хэл дуулгасан болов уу? Уг нь өнөөдөр л хэлж амжсан бол сандарцгааж байгаа байх даа.” гэж бодтол самсай нь шархиран нулимс нь дуслав. “За за орой болохоос өмнө хонох газраа олоё” гэсэн бодол өмнөх бодлыг үлдэн зайлуулж ойр орчиноо судлах ажилдаа орлоо.
Хэсэг явж байтал голын эргээс зайдуухан, ойн захад унасан хөгшин модны нэг талыг баахан мөчир гишүү овоолон хучиж, хүн хийсэн болов уу гэмээр эвтэйхэн оромж оллоо. Дэргэд нь гал түлсэн ором, зэвэрсэн консервны лааз гэх мэт хог хөглөрөхийг үзвэл их л дээр үед хүн байсан нь харагдана. Чухам нэг сар уу, нэг жил үү гэдгийг Алимаа охин хэрхэн таах билээ. Сайн анзаарсан бол консервны лааз, хүнсний бүтээгдэхүүны боодол цаас зэрэг нь дан орос бичигтэйг анзаарах л байсан байх. Харанхуй болохоос өмнө хоргодох газартай болох хэрэгтэй хэмээн яарсан сэтгэл нь аливааг анзаарах сэхээ өгөөгүйгээс өнөөх хил зөрчигч орос анчдын хоноглодог газар болохыг ч таамагласангүй. Модны мөчир гишүүг нь янзалбал дэвсгэр хийх, хучих өвс л байвал болохоор оромж байлаа. Арай бага өвс зулгаах нь гэж бодоход сэтгэл хөнгөрөх шиг. Ингээд өвсөө зулгааж эхэллээ. Шалбарч шархалсан гар нь өвдөх нь бүүр их болжээ. Арайхийж жоохон өвс зулгаагаад тэнхэлгүй болов. Цаг хугацаа ч хурдасчихсан юм уу нэг л мэдэхэд харуй бүрий болчихжээ. Гэдэс нь өлсөх нь хязгааргүй ч хоёр хөл, хоёр гарынхаа өвчинд түүртсэн тэрээр бушуухан л хэвтэхийн түүс болов. Одоо энэ бүрэнхийд хаанаас юу ч хайж олж идэх билээ дээ.
Нисдэг тэргээр ирсэн аврах багийнхан үлдэж, нисдэг тэрэг маргааш эргэж ирэхээр болоод буцав. Анх ганцхан жижиг гэр байсан газар нь одоо цэргийн майхан, Алимаагийн ээж аавын барьсан майхан гэх мэт нэмэгдээд жижигхэн хотхон болжээ. Тэд эрэлээ өдрөөр л хийх хэрэгтэй гэцгээн унтацгаахаар болж, харин Алимаагийн аав ээж дэмий шаналцгаан нойргүй хоноцгоов. Харин Даваа малчин найзтайгаа мориор эрэлд гараад, хээр хонохоор шийдэцгээсэн учир эргэж ирсэнгүй. Ийнхүү бас нэг өдөр өнгөрөв.
Алимаа хэсэг унтаж байгаад тэнгэрийн дуунаар сэрлээ. Цахилгаан цахилан, тэнгэр нижэгнэн ширүүн бороо орох ажээ. Мөчирөн оромж нь харин бороо нэвтрэхгүйгээр хийснийг бодвол их л туршлагатай хүн босгож дээ гэх бодол төрлөө. Даарч хөрөхгүй, норохгүйгээр хоног төөрүүлэх газар олдсонд баярлах авч энэ тэнгэр хэзээ онгойж бороо зогсох бол хэмээн санаа зовнино. Бараг л дээр нь аянга бууж байна уу гэлтэй тэнгэр дуугарч чих нь дөжрөх дөхөв. Их л ойрхон аянга бууж байга бололтой, “яанаа аянганд ниргүүлээд үхэх юм биш биздээ” гэж бодов. Ийнхүү бороо асгасаар үүр цайлаа. Үүрээр тэнгэрийн дуу намдаж, усан бороо шиврэх маягтай болжээ. Алимаа дахин унтжээ.
Сэрээд чагнавал бороо шивэрсэн хэвээр, дэвсгэр өвс нь бага зэрэг норсон байв. Их устай бороо учир газрын хөрсөөр ус урсан орж иржээ. “Бороо намжихыг хүлээх үү, цааш явах уу” гэж бодов. Түүнд яваад л байвал энэ ой дуусч, хүн амьтантай газар очих юм шиг санагдана. Ингээд цаг гаран хүлээгээд бороо зогсох шинжгүй шиврээд байхаар явахаар шийдлээ. Харин ч их ширүүн орохгүй байгаад нь олзуурхан бослоо. Өглөө юм уу, өдөр юм уу түүнд цагийн баримжаа байсангүй. Үнэндээ бол бараг үд болжээ.
Хоёр хөл нь арай дээр болсон юм шиг байвч эвгүй гишгэвэл баруун хөл нь хөндүүрлэн янгинана. Шиврээ бороо хувцсанд халтай, шивнээ үг сэтгэлд халтай гэгчээр хэдхэн хором өнгөрөхөд шалба норжээ. Удаан явбал даарах шинжтэй тул хөлийнхөө өвчинг тэсэн хурдхан явахыг хичээж байв. Ийнхүү 2-3 цаг явахад 5-6 км газар хороосон ч өөрт нь их л хол явчих шиг санагджээ. Бороо бүүр багасаад үл мэдэг дуслана. Тэнгэр захаасаа шуугдаж байгаа нь харагдав. Хоёр хөл нь шалба нороод, бээрчихсэн байлаа. Тэгсэн ч түүнд зогсох бодол байсангүй. Зөвхөн урагшаа, урагшаа л яваад байвал болно гэсэн бодлоосоо гажсангүй. Үндсэндээ 10-аад км явсан түүнд өнөөдрийн явсан зам нь урд хоёр өдрийнхээс хамаагүй их явсан мэт санагдав. Аргагүй өлсөж, ядарсанаас биеийнх нь тамир их сульджээ.
Ийнхүү хэсэг явтал утаа үнэртэх шиг болов. Түүний хамар энэ хэдэн өдрүүдэд дан ойн цэнгэг агаар үнэртэж явсан учир маш үнэрч болжээ. Гэвч ойр хавьд айл байх ямар ч үндэс байхгүй нөгөө л хэвийн үргэлжлэх ой, хоржигнон урсах гол байлаа. Утаа аль зүгээс илүү үнэртэж байгааг олох гэж дороо эргэлдэн зүг бүрт шуналтай үнэртэж үзэв. Бодвол голын эрэг талаас илүү үнэртэх шиг болохоор нь гол руу дөхлөө. Удалгүй голын хөвөөн дээр нэгэн том амьтны бие харагдахад дэргэд нь унтарч буй галын утаа цэнхэртэн суунаглаж үзэгдэв. Харин хүн байсангүй. Галын дэргэд очоод хэрдхийн цочив. Нэгэн сайхан хангал бугыг алаад эвэрийг нь гавлын ястай нь зад цохиод авчээ. Буганы хоёр гуя нь байсангүй. Анчин хүн явж дээ гэж бодсоноос хулгайн анчид явсан, дархан цаазат буга намнах хориотой байдаг тухай ч бодсонгүй. Түүнд зөвхөн “гал, мах!” гэсэн бодол зурсхийв. Тулж байсан модоо шидээд гал дээр очиж нурмыг нь хөдөлгөвөл дороос нь цог гарч ирлээ. Дэргэд нь үлдээсэн цөөн хэдэн гишүүнээс нарийвтараас нь гурвыг авч цогон дээр зөрүүлж тавиад үлээж гарав. Хэдий удаан үлээсэн юм бүү мэд, утаанд нь нүд нь хорсож нулимс нь урсавч үлээхгүй бол гал унтарчихна гэсэн айдас түүнийг зогсоо зайгүй үлээхэд хүргэжээ. Гурван цучил шад падхийн аслаа. “Ураааааа, гал!” гэж орилов. Бидоноо авч голын уснаас утгаад үхсэн буга руу очлоо. Махан дээр өнгө өнгийн, бүр алт шиг өнгөтэй ч ялаа байх шиг, дүүрэн ялаа шавжээ. Махнаас тасалж авах гэж оролдож эхлэв. Өмнө хоол хийх гэж хутгаар мах хэрчиж байхдаа хутгагүй бол хүн яах тухай бодож ч явсангүй. Хутга хэчнээн хэрэгтэй зүйл болохыг ухаарчээ. Хурцхан ирмэгтэй чулуу хайлаа. Голын чулуу мөлгөр байхаас ирмэгтэй байна гэж байдаггүй ажээ. Галын дэргэд тулгын чулуу болгож хэрэглэж байсан чулууг нэгийг нь нөгөөгөөр нь цохивол ирмэгтэй чулуу гарч ирэв. Түүгээрээ махнаас өмлөж авах гэж оролдож эхлэв. Бас л бүтэлтэй болсонгүй ч бага зэрэг өмлөж чадлаа. Сүүлдээ махны үнэрт дотор нь эрээлжилэн нүд нь бүрэлзэв. Нэг мэдсэн махнаас шүдээрээ өм өм хазан бидон руугаа тургиж гарав. Шүд гэдэг аргагүй л байгалийн хутга ажээ. Аманд нь түүхий цус амтагдан дотор нь эвгүйрхэж огиулав. Бидон руугаа өнгийвөл овоо хэдэн үмх мах оржээ. Бидоноо гал дээрээ тавиад хэдэн мод нэмчихээд гол руу очиж нүүрээ угаав. Усанд туссан дүрсээ харвал баргийн хүн айн цочихоор дүрс харагдахуйд өөрийгөө шоолон инээлээ. Хэзээ сүүлд инэээснээ ч мартах дөхжээ.
Чанасан махны үнэр хамар сэтлэм ханхийж хэд хоног жимснээс өөр юм идээгүй тэрээр үмхэлж гарав. Овоо л идчих шиг болсон ч үмхэлж авсан мах нь дууслаа. Гэдэс нь цадах яагаа ч гүй ажээ. Дахин буга руу очлоо. Толгой дээгүүр элээ хэрээнээс эхлээд том жижиг тав зургаан шувуу эргэлдэнэ. Дахин шүдээрээ зулгаах гэтэл түүхий махны үнэрт дотор нь муухайрч сэжиг нь хүрэхэд түрүүн яасан зоригтой байваа гэж бодов. Чулуугаараа оролдон өмлөх гэж байх зуурт модны ёроолд тавьсан архины шил харагдлаа. Ухасхийн очиж шүүрэн аваад харвал улаан эрээн шошготой “Столичная” хэмээх орос архины шил байв. Тулгын чулуун дээрээ аваачин ганцхан цохиж хагалбал нарийн хүзүүтэй хэсэг нь гарт нь үлдлээ. Дахин буга руугаа очин махнаас нь шилний хурц ирмэгээр зүсвэл маш амархан байлаа. Урамтай нь аргагүй мах огтолж гарав. Нэг сөхөө аван хартал гал нь унтран уугиж байв. “Яанаа..” хэмээн дуу алдаад гал руугаа ухасхийлээ. Дахин мод нэмж үлээсээр ноцоож аваад дүүрэн махтай бидондоо ус нэмэн гал дээр тавилаа.
Дотроо муухайртал мах идээд, маргааш идэхийг нөөцлөхөөр чанаж эхлэв. Ухаангүй хоол эргүүлсэн тэрээр гэнэт л орой болж байгааг анзаарлаа. Амьтны сэгний ойрхон удвал араатан амьтан ирнэ гэсэн бодол зурсхийхэд айдас төрж тэндээс холдохын түүс болов. Ингээд чанасан махаа болохыг хүлээзнээд, шүүрхий шахуу гал дээрээс аван тулдаг модоо тулан өндийлөө. Хоноглох газраа хайн хэсэг яваад нэгэн унасан модны дэргэд очин урьд шөнийн ором шиг юм мөчрөөр хийхээр шийдэн мөчир хугалж эхлэв. Өвсөнд зүсэгдсэн хоёр гар нь өвдөж цус шүүрнэ. Хоёр оймсоо тайлж гартаа углаад мөчир хугалав. Нойтон модны мөчир амар хугарахгүй зовлонтой ажээ. Дараа нь хучих, дэвсэх өвс зулгаахад хоёр гар нь мэдээгүй болж байлаа. Гэнэт мах хэрчсэн шилээ санан голын тэртээ хэвтэх буганы сэг рүү харвал өнөө эргэлдсэн шувууд сэгэн дээр суусан нь бүрэнхийд харагдав. "Намайг байхад ирж суухгүй байсныг бодвол шувууд тийм ч аймаар амьтад биш бололтой" гэж бодоод зориглон очиж хашгирвал бүгд үргэн нислээ. Буганы сэгний дэргэдээс архины шилний хүзүүгээ олж аваад барьж буй оромж руугаа явлаа.

(Төгсгөл рүү оч)


Labels:

8 Comments:

At 10:02 PM , Blogger peakfinder said...

Ulam sonirholtoi bolood l baina daa. Yamar ch gesen amid garsan baih gej naidaj baina. Urlejleliig n' tesen yadan huleej baiya.

 
At 3:21 PM , Blogger ZAYA said...

Яанаа, хил даваад явчихаа юу даа.
Үргэлжлэлийг нь хурдан оруулахыг хүсье.

 
At 7:09 PM , Blogger arsun said...

yamar ch bailaa hooltoigoo zalgalaa. Galaa manah heregtei sanagdana.

 
At 2:24 AM , Blogger Номиохон said...

яасан сонирхолтой юм бэ... эхнээс нь авахуулаад л уншлаа Үргэлжлэлийг нь хурдан тавиарай. Уншихсан гэж бодож байна даа

 
At 10:43 AM , Blogger ZAYA said...

Үргэлжлэлийг нь хурдан оруулахыг хүсье.

 
At 1:57 PM , Anonymous Anonymous said...

urgeljleliig xuleej baina shuu.

 
At 10:23 AM , Blogger У.Энхтүвшин said...

Хөөрхий жаахан охиныг бүр өрөвдчилөө. Хүн яаг цагаа тулаад ирхээр бас аргаа олоод үхэхгүйн төлөө тэмцэж юу ч хийж чадна гэдгийг харуулж байндаа. Үргэлжлэлийг тэсэн ядан хүлээж байяа. Эсвэл энэ охиноор өөрөөр нь яриулуул бүр сонирхолтой байх байхдаа. хэ

 
At 12:45 PM , Blogger Otgoo said...

Энхтүвшинд: Төгсгөл нь http://otgoo68.blogspot.com/2008/08/4.html линк дээр бий. Би төгсгөл рүү очих линк оруулахаа мартаад орхисон юм байна.

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home