Friday, March 21, 2008

Багын явдал

Би Төв аймгийн төв Зуунмод хотод (одоо сум гэдэг болсон ч энэ анхнаасаа надад утгагүй санагддаг учир хотоор нь бичье) төрсөн боловч яг орчин тойрноо ухаарч, хорвоотой танилцсан газар бол Төв аймгийн Эрдэнэ сум. 1972 оны зун манайх аймгаас Эрдэнэ суманд нүүж очсон юм.
4 настай би манай гэрийн эд хогшлийг ачсан Газ-51 машиний кабинд ээжийнхээ өвөр дээр суугаад эргэн тойрнийг харж явахдаа л анх юмыг харж тогтоож авдаг болсон гэхэд хилсдэхгүй байх. Яахав тэрнээс багын хэд гуравхан юмыг хальт санахаас тэр нүүдэл шиг тов тод санаанд үлдсэн нь байхгүй.
Ингээд сумын төвд очиход сумын төвийн хамгийн урд захад сондгой баригдсан хоёр цагаан байшингийн дэргэд зогслоо. Энэ нь сумын мал эмнэлэг, аав маань энэ эмнэлэгийн эрхлэгч эмчээр МАХН-ын даалгавараар ирсэн хэрэг л дээ. Мал эмнэлэгээс саахалт хэрийн зайд нэг гэр барьсан нь манайх гэдэг айл буух гэр юмсанж.
Ингээд аймгийн төвийн тоосгон байшингаас монгол гэрт амьдарч эхэлсэн маань их л содон сонихон болоод санаанд тод үлдсэн байх. Мал эмнэлэгийн хоёр цагаан байшингийн дэргэд байх том цагаан гэртэй, дэргэдээ илүү жижиг гэртэй айл байх нь Эрдэнэ суманд нэлээд нэртэй баян Нацаг гуайнх. Тэдний хөгшин Должинсүрэн гуай манай аавтай цуг мал эмнэлэгт ажиллах мал эмнэлэгийн лаборант байв. Тэднийх тэрүүхэндээ хэд гурван малтай, социализмийн үед л ховорхон чинээлэг айл байлаа. Тийм болоод л баян гэдэг хочтой болоо биз. Үхэр тугалын хашааний толгойгоор арваад хонины гүзээг үлээгээд түнтийлгээд хатаачихсан нь надад их л сонин харагдсанаас гадна салхинд савлахаараа бөмбөр нүдээд байгаа юм шиг сонин чимээ гарна. Би харж харж айлын эмгэнээс асуулаа. -Энэ юу вэ?
-Аан гүзээ гэдэг юм. Би чамд үлгэр ярьж өгье гээд чоно үнэг зараа гурав гүзээтэй шар тос олсон тухай ярьж өгсөн нь одоо ч санаанаас гардаггүй юм.
Ингээд гэртээ иртэл манайх хонь гаргаад, ээж гүзээ зумлаад, чанахаар цэвэрлэж байна. Би их маадгар амьтан очоод
-Ээжээ! Та нээрээ шал тэнэг хүн юмаа гэж.
-Яав? Би яахаараа тэнэг болдог юм? гэхэд нь
-Гүзээгээ чаначих юм.
-Чи тэгээд баастай гүзээ чануулахгүй яах гээв?
-Үлээгээд тавьчихлаар шар тос болдог юмыг гэсэн гэж байгаа.
-Чи мөн амархан баяжуулах нь ээ манайхыг гээд татаж унаснаа ээж маань тас тас хөхрөөд одоо ч ярих дуртай.

Labels:

6 Comments:

At 2:11 PM , Blogger ZAYA said...

Хэ хэ юун хөөрхөн дурсамж вэ?

 
At 1:49 PM , Blogger Barimalch said...

End oortei chine adil oyunii uyelzel davtamjtai hunii blog baina sonirhood sanal bodloo huvaaltsval sonirholtoi baih: http://guug.blogspot.com/ neg elektronikch zaluu baina.

 
At 2:30 AM , Blogger tserenbat said...

yostoi huurhun tuuh bna

 
At 11:40 AM , Blogger annie said...

Manai emeegiih Tuv aimgiin Erdene sumand bdag bsan. Zun bolgon emee deeree ochij Erdene uuliin uvur, 2 tolgoin hoorond, Ergene hudag, Senjteid hurga ishig huuj, chuluugaar ger barij toglodog bailaa. Minii l sanaj bgaagaar Isgelen Batsukh, Duusee hasgiih geel ailuud bsan. Bas Hunii ikh emch Baasan geed huurhun bondgor egch bsan. Huuhed nasnii saikhan dursamjuud uldsen boohoor bi Erdene sumand hairtai

 
At 12:43 PM , Blogger Otgoo said...

Дүүсэй гуайг мэдэх юм байна. Мал эмнэлэгт жолооч хийж байсан хүн. Хэдэн жилийн өмнө би Тэжээлийн аж ахуй явдаг замаар явж байгаад нэг айлд буусан тэднийх байсан. Одоо ч тэр хавиараа нутагладаг байх. Харин казах хүнийг "хасаг" гэж болдоггүй юм шүү. Их дургүй байдаг юм. Би ч гэсэн Эрдэнэ сумаар дайрч өнгөрөх бүрт хүүхэд нас минь бодогддог.

 
At 1:40 AM , Blogger annie said...

UU bi kazak gehiig mongoloor hasag gedeg gej oilgoj bsanshdee. Buruu um bna tegvel. Tuv aimgiin sait deer Erdene sum, Arhustiin talaar tuukh, gazar ornii bairlal, humuus geed ikh saikhan delgerengui bichsen blee. Bi l lav eejiinhee uvuugiin neriig olj harsan.

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home