Wednesday, March 21, 2007

Study abroad is not only for professional knowledge, it is great to know others culture and life

I’ve gone abroad to study several times. Every country I visited has unique culture and lifestyles. But studying in Korea is for me a great chance to have the highest degree in my education. After my graduation I will continue teaching in the main university of my home country, Mongolia.
Since my childhood I have been very interested in science and technology. I used to make aircraft and automobile models myself and have participated in many competitions. I studied Physics at Mongolian National University. Just after my graduation, I went to Russia to work in the Nuclear Research Institute.
My first research work was related to electronics and computer interfacing. I was involved in a research group with foreign scientists from Poland, Russia and Belorussia, which are all former socialist countries. My duty in this group was to develop a computer interface and data acquisition software for a specific nuclear experiment. At that time I met many people from different nations and became very good friends with them all.
After 2 years research work in Russia I returned to Mongolia and continued my research work at Mongolian National University. In 1994 the head of my laboratory decided to send me to the International Atomic Energy Agency in Vienna, Austria to improve my proficiency in Nuclear Electronics. Since the agency belongs to the United Nations Organization, all training was going on in English. But in the streets I had to learn a little German language to survive. Again there were many fellows from different countries such as Sri-Lanka, Iran, Philippines, Sudan, Ethiopia, Cameroon, Nigeria, Cuba and Brazil in the group.
Since 1996 I have traveled to several countries for my research activities namely, Italy, UK, Singapore and China. Finally I found that I have wasted a lot of time doing many different things. All the activities just improved my experience but not my education. Therefore I have decided to study in a Ph.D. course and I applied to many universities around the world. Fortunately, I received a positive answer from the Nanosystems Institute of SNU and I am very glad to be here. Another opportunity is that I am learning many things about Korean culture and life besides my professional training.
My major is Physics and I am a Ph. D student of Interdisciplinary Program for Nanoscience and Technology. While I am studying in a world’s emerging technology, I am learning a lot of things about one of the leading Nations of Asia.

Thursday, March 15, 2007

Солонгосчууд ба англи хэл

Бидний монголчууд хэл сурахдаа авъяастай, хурдан сурдаг, сайн сурдаг гээд л ярьцгаадаг. Солонгосчуудын англиар ярихыг сонссон цагаасаа эхлээд хэдийгээр маш сайн сурсан ч гэсэн дийлэнх нь маш муу дуудлагатай ярьдаг болохыг нь анзаарав. Чухам яагаад ийм болохыг сүүлдээ ойлгох шиг боллоо.
Хамгийн гол шалтгаан нь эдний үндэсний Хангүль бичиг нь бусад хэлний маш олон авиаг тэмдэглэдэггүйтэй холбоотой юм байна. Өөрийнх нь хэлэнд тэдгээр авиа нь байхгүй болохоор тэмдэглээд ч яах юм билээ дээ. Гэвч тэд үндэсний хэлээ латин үсгээр бичиж тэмдэглэх системдээ маш том алдаанууд хийсэн нь харагдаж байна. Орчин үед техник технологи хөгжсөнөөр латин үсгээр Солонгос үгнүүдээ бичих шаардлага зайлшгүй гарах нь ойлгомжтой. Замын тэмдэг тэмдэглэгээ, гудамж, дүүрэг, хот суурингийн нэр гэх мэт зайлшгүй шаардлага гарна. Монгол хэлэнд байдаг “О” үсгийг бид латин “О”-оор л тэмдэглэдэг. Харин Солонгосчууд “ЕО” гэсэн хоёр үсгээр тэмдэглэнэ. “У” үсгийг бид “U”-ээр тэмдэглэдэг бол эд нар “О” үсгээр тэмдэглэнэ. Ингэснээсээ болоод эд нар “OLD” гэсэн үгийг “УУЛД” гэж унших болдог. Ямар сайндаа миний OTGON гэдэг нэрийг маань УТ-ГУНА гэж Солонгос үсгээр өөрсдийн дураар буулгаж байхавдээ. Анх ирээд амьдардаг газрынхаа метроны буудлын нэрийг “Nakseondae” гэж бичсэнийг “НАКСИОНДАЭ” гэж уншаад хэл хугарах шахаж байсан чинь зүгээр л “НАКСОНДЭ” гэдэг болж таарсан. “АЕ” хоёр нийлж “Э” үсэг болдог жишээтэй. Бид “HYUNDAE” гэдэг машиний нэрийг “ХЬЮНДЭЙ” гэж уянгалуулдаг нь буруу болж таарав. “ХЁНДЭ” гэх юм байна л даа уг нь. Хамгийн гол нь Солонгосчууд өөрсдөө буруу хэрэглэсэнээрээ өөрсөддөө лай удчихжээ. Анхнаасаа буруу дууддаг болсон үсэгнүүдээ уншихаараа хазгай дуудахаас аргагүй. Бид Орос ах нараасаа авсан “Ф” үсгийг дуудаж чаддаг болох гэж хагас зуун жил нүдэлдсэн хүмүүс шүүдээ. Эднийд ч мөн энэ гийгүүлэгч байхгүй. Кофег англиар “коффий” гэж дууддаг. Сологосчууд “Копи” гэж дуудна. “COPY” буюу хуулах гэдэг үгийг ч “Копи” л гэнэ. Мөн Солонгос хэлэнд бидний дууддаг шиг хос эгшиг “АЙ, ЭЙ, ОЙ”, гийгүүлэгч “З” байхгүй. А-И, Э-И гэх маягаар тасалдуулж дууддаг юм билээ. Би ирсэнийхээ дараахан нэг лекцэн дээр сууж байхдаа профессорийн “ЖИ ДАЙРЭКШН” гээд яриад байгааг ойлгодоггүй. Самбар дээр XYZ гэсэн 3 координат байдаг. Энэ гурваас гадна “J” чиглэл гэж хаана нь байгаа юм болдоо гэсэн юм бодож суутал багш маань хуруугаа гозойлгоод дээш нь чиглүүлээд “ЖИ ДАЙРЭКШН” гэхээр нь л “Z” үсгийг хэлж чаддаггүй юм байна гэж мэдэв. Үнэхээр энэ авиаг хэлж чаддаг Солонгос хүн олно гэвэл нэлээд юм болно. Америкад өссөн залуус л англиар маш сайн ярьдаг юм билээ. Тэд бол мэдээж хэлж чадна. Солонгос хэлэнд “С” үсэг байх боловч “СИ” гээд бичвэл “ШИ” гэж уншидаг дүрэмтэй. Тэгэхээр “SILK” гэдгийг “ШИЛК” гэж ярьна. Ингээд би нэг юмыг ойлгосон нь бидний хэл сайн сурдаг гээд байгаагийн хамгийн цаад нарийн учир нь орос ах нарынхаа крилл үсгийг нэг ч авиа орхигдуулалгүйгээр аваад, дээр нь байхгүй “Ө” “Ү”-гээ оруулсан болохоор ингэж зөв дуудаж чаддаг болсон юм байна. Нээрээ дээх нь үед Монгол жолооч нар “РАЖААТАР”, “ГАНЖИНСААТАР”, “УХЛААДАШ” гэж машиныхаа эд ангийг дууддаг байсан нь нөгөө бичиг үсэгтэй нь холбоотой байсан юм биш үү. Одоо бид гадаад үгийг Орос байтугай Англиар нь зөв дууддаг болохын цаад нууц нь ердөө энэ юм биш үү? Цэндийн Дамдинсүрэн гуайдаа бид баярлаад баярлаад барахгүй юм байна шүү.